İngiltere'de yargıçların maaşı yoktur. Onun yerine ihtiyaçları oldukça kullandıkları kredisi sınırsız çek defterleri vardır. İngiliz Devleti hakimlerine o kadar güveniyor yani. Bir gün hakimin biri bir bankaya gidip bir milyon poundluk bir çek bir çek bozdurmak istediğini söylemiş. Tabii ortalık birbirine girmiş. Banka yöneticileri en üst makamdan onaya almadan bu kadar parayı veremeyeceklerini söyleyip hemen İçişleri Bakanlığı,Adalet bakanlığı, Başbakanlık gibi yerlere telefon açmışlar. Ancak aradıkları her yerden gelen cevap aynıymış. Ö D E Y İ N ! ! ! ! Gel gelelim bankada o kadar nakit yokmuş. Hakimden ertesi gün gelmesi rica edilmiş. Ertesi gün para bir bavul içinde hazırmış. Aradan birkaç gün geçmiş. Hakim elinde parayla çıkagelmiş. Parayı geri vermek istiyormuş. Banka yönetimi şaşırıp kalmış. Hemen adalet bakanlığını aramışlar. Derhal bakanlık müfettişleri devreye girmiş ve hakime hareketinin sebebini sormuşlar. Hakim: "Kraliçe'nin hükümeti gerçekten bize bu kadar güveniyor mu? Onu sınadım" cevabını vermiş." Raporlar bakanlığa iletilmiş ve aynı gün hakim azledilmiş. Adalet bakanlığının hakime gönderdiği yazıda gerekçeyi şöyle açıklamış: "Kraliçe hükümetinin saygın bir hakimi, devletine güvenmiyor ve onu sınıyorsa, devlet ona asla güvenmez." "GÜVEN" çok ince bir çizgidir. Onu kalınlaştırarak kırılmasını engelleyen tek şey, "iki taraflı" olmasıdır. | 