GELİNCİK VE KADIN...

Uzaklarda bir köyde, çocuğu doğmadan kocası ölmüş, tek başına yaşayan hamile bir kadın kendisine arkadaş olması açısından dağda yaralı olarak bulduğu bir Gelinciği evinde beslemeye başlar...

Gelincik kadının yanından bir an bile ayrılmaz......

Her ne kadar evcil bir hayvan olmasa da, oldukça uysallaşır. Birkaç ay sonra kadının çocuğu doğar. Tek başına tüm zorluklara göğüs germek ve yavrusuna bakmak zorundadır. Günler geçer ve kadın bir gün bir kaç dakikalığına da olsa evden ayrılmak ve yavrusunu evde bırakmak zorunda kalır... Gelincikle bebek evde yalnız kalmışlardır... Aradan biraz zaman geçer ve anne eve gelir...

Gelinciği ve kanlı ağzını görür. Anne çıldırmışçasına gelinciğe saldırır ve oracıkta öldürür hayvanı...Tam o sırada içerdeki odadan bir bebek sesi duyulur...Anne odaya yönelir... ve odada beşiği, beşiğin içindeki bebeği ve bebeğin yanında duran PARÇALANMIŞ BİR YILAN'I görür....

Einstein'ın söylediği meşhur bir söz var:

"İNSANLARDAKİ ÖNYARGIYI PARÇALAMAK BENİM ATOMU PARÇALAMAMDAN ÇOK DAHA ZOR....."